Zapalenie wysiekowe oplucnej

Zapalenie wysiękowe opłucnej z gromadzeniem się płynu zarówno surowiczego, jak i ropnego w opłucnej utrudnia rozszerzanie się płuc podczas wdechu, gdyż ulega ono mniejszemu lub większemu uciśnięciu, w zależności od ilości płynu wysiękowego. Zmniejszenie się powierzchni oddechowej płuc jest proporcjonalne do ilości płynu znajdującego się w opłucnej. Powoduje to kompensacyjne zwiększenie się ruchów oddechowych przy uruchomieniu pomocniczych mięśni oddechowych, których praca znacznie się wtedy wzmaga prowadząc do ogólnego zmęczenia. Ciśnienie ujemne w opłucnej mimo obecności płynu utrzymuje się, lecz już na liczbach bliskich zera, czyli nie tak niskich jak w stanach prawidłowych. Powoduje to utrudnienie wdechu. Płuco uciśnięte staje się niedodmowe dopiero wtedy, gdy w opłucnej nagromadzi się bardzo duża ilość płynu. Podniesienie się ciśnienia w opłucnej wywołuje obniżenie się, przepony i ograniczenie jej ruchów. Wdech i wydech po stronie zdrowej jest znacznie większy niż normalnie jest to zjawisko przystosowawcze, które wyrównuje brak czynności płuca chorego. Pojemność życiowa klatki piersiowej w zależności od ilości nagromadzonego płynu odpowiednio zmniejsza się. Nagromadzenie się dużej ilości płynu w jamie opłucnowej wpływa niekorzystnie na układ krążenia. Ciśnienie krwi w żyle próżnej zwiększa się, bowiem wskutek zmniejszenia zdolności przysysania klatki piersiowej, a także wskutek zaburzenia krążenia płucnego. [patrz też: naklejka na legitymację, magnesy ferrytowe, leczenie kanałowe pod mikroskopem ]