Najbardziej zdolna do odrostu jest tkanka laczna

Najbardziej zdolną do odrostu jest tkanka łączna. W gruczołach najlepiej odradza się nabłonek przewodów, komórki zaś miąższowe odradzają się słabo. Komórki natomiast mózgowe u osób dojrzałych nieodradzają się wcale. Odrost może być fizjologiczny i patologiczny. Fizjologiczny odrost polega na zastąpieniu zużytych komórek nowymi i widzimy go w odradzaniu się krwinek czerwonych, naskórka, gruczołów łojowych i błony śluzowej macicy po krwawieniach miesiączkowych. Continue reading „Najbardziej zdolna do odrostu jest tkanka laczna”

Typ oddychania Cheyne Stokesa wystepuje w przypadkach wzmozonego cisnienia sródczaszkowego

Typ oddychania Cheyne Stokesa występuje w przypadkach wzmożonego ciśnienia śródczaszkowego, w zapaleniu mózgu, W krwotokach do rdzenia przedłużonego, w hemoglobinemii z hemoglobinurią, w ciężkich chorobach serca, nerek i płuc, w niektórych zatruciach i w stanach głębokiego uśpienia środkami usypiającymi. Oddychanie typu Chyeue-Stokesa może wystąpić również u osób zdrowych, np. na dużych wysokościach wskutek zmniejszonego ciśnienia parcjalnego tlenu lub też podczas głębokiego fizjologicznego snu, zwłaszcza u dzieci. Mechanizm powstawania wymienionych typów oddychania polega na tym, że pobudliwość ośrodka oddechowego obniża się z powodu niedostatecznego doprowadzenia do niego tlenu i z powodu zaburzeń w ukrwieniu komórek nerwowych. Gdy pobudliwość ośrodka oddechowego obniża się, ośrodek ten staje się niewrażliwy na zwykły bodziec, to jest na określoną ilość kwasu węglowego, i zwykłe zakwaszenie ośrodka nie pobudza do czynności. Continue reading „Typ oddychania Cheyne Stokesa wystepuje w przypadkach wzmozonego cisnienia sródczaszkowego”

ZABURZENIA ODDYCHANIA PRZY ZMIANACH SKLADU POWIETRZA ATMOSFERYCZNEGO

ZABURZENIA ODDYCHANIA PRZY ZMIANACH SKŁADU POWIETRZA ATMOSFERYCZNEGO Zaburzenia oddychania powstają nie tylko wtedy, kiedy toczą się procesy patologiczne w układzie oddychania i innych elementach biorących udział w oddychaniu, lecz również wtedy, kiedy zmienia się skład powietrza atmosferycznego. Wiemy, że zawartość tlenu w powietrzu może ulegać zmianom. Obniżenie się zawartości tlenu w powietrzu występuje na dużych wysokościach, co jest związane z obniżonym ciśnieniem baronetrycznym. Zawartość tlenu w powietrzu oddechowym może również być mniejsza przy zwykłym ciśnieniu atmosferycznym, przede wszystkim zaś wtedy, kiedy ustrój znajduje się w pomieszczeniu zamkniętym i zużywa znajdujący się w nim tlen lub też w specjalnych warunkach doświadczalnych. Obniżone ciśnienie barometryczne powoduje zmniejszenie się ciśnienia parcjalnego tlenu w powietrzu wdechowym, wskutek czego zostaje zakłócona wymiana gazów w płucach gdyż zmienia się wtedy ciśnienie parcjalne gazów w powietrzu pęcherzykowym. Continue reading „ZABURZENIA ODDYCHANIA PRZY ZMIANACH SKLADU POWIETRZA ATMOSFERYCZNEGO”

Niedotlennosc tkanek przewlekla

Niedotlenność tkanek przewlekła występuje u ludzi przebywających długotrwale na wielkich wysokościach oraz u tych, którzy ulegają stałemu zatruwaniu się jadami działającymi na komórki. Niedotlenność tę cechują objawy zmęczenia zarówno fizycznego, jak i psychicznego. Osłabienie procesów utleniających w tkankach prowadzi do niezupełnego spalania kwaśnych wytworów przemiany materii i powstaje wtedy kwasica niegazowa. Może ona być wyrównana przez wzmożenie oddychania płucnego i uruchomienie zasobów zasad, co utrzymuje pH krwi w granicach prawidłowych. Pogłębienie się zaburzeń oddychania tkankowego nie pozwala już na wyrównanie kwasicy pH krwi przesuwa się wtedy w stronę kwaśną i dochodzi do ciężkiego zatrucia ustroju i jego śmierci. Continue reading „Niedotlennosc tkanek przewlekla”