Martwica sucha (gangraena sicca)

Martwica sucha (gangraena sicca) Martwica może być sucha, jeżeli przeważa ścinanie się i twardnienie protoplazmy i jeżeli wytwory rozpadu będą wchłonięte do tkanki zdrowej lub jeżeli tkanka martwicza, znajdująca się na powierzchni, wysycha dodatkowo przez parowanie wody. Części powierzchowne, np. palce rąk i nóg staj ą się wtedy czarne. b. Martwica wilgotna (gangraena humida) Inną odmianą martwicy jest martwica wilgotna, gdzie występuje puszczenie się tkanki. Continue reading „Martwica sucha (gangraena sicca)”

Wplyw zmian wstecznych na ustrój

Wpływ zmian wstecznych na ustrój Omówione zmiany wsteczne w komórkach i w istocie międzykomórkowej wywołują chorobę tylko wtedy, gdy rozgrywają się na dużych odcinkach i w ważnych narządach ustroju. Małe zmiany mogą być niedostrzegalne, gdyż nie daj ą podstaw do złej czynności narządu. Ustrój oddziaływa bowiem na zmiany w komórkach przystosowaniem i wyrównaniem tak dalece, że niekiedy narząd. nawet o dużych zmianach w komórkach może spełniać swoją czynność na poziomie prawie fizjologicznym. Dochodzi jeszcze do tego regulacja przemian fizyko-chemicznych przez układ nerwowy wegetatywny i hormonalny. Continue reading „Wplyw zmian wstecznych na ustrój”

ZJAWISKA HIPERBIOTYCZNE

ZJAWISKA HIPERBIOTYCZNE Procesy hiperbiotyczne polegają na rozrastaniu się poszczególnych komórek, co jest czynnością związaną z procesem przemiany materii komórkowej. Rozrastanie się będzie wtedy tylko możliwe, gdy w komórce przeważać będą procesy przyswajania. Komórka powiększa wtedy swoją objętość, a jeżeli dojdzie do krańcowych granic jej powiększenia, to następuje jej podział, czyli tworzą się nowe komórki. Jest to tzw. rozrost, (hyperplasia). Continue reading „ZJAWISKA HIPERBIOTYCZNE”

Przerost

Przerost W przerostach na plan pierwszy wysuwa się tzw. przerost roboczy wywołany wzmożoną pracą. Mamy tu do czynienia z powiększeniem komórek i ich wzmożonym rozmnażaniem się. Komórki, które wykonują wzmożoną pracę, przyswajają znacznie więcej niż w spoczynku i gromadzą w sobie składniki plastyczne i palne. Nadmierne nagromadzenie tych składników powoduje podział komórki, Zjawisko więc roboczego przerostu złożone jest z dwóch procesów, mianowicie: z przerostu i z rozrostu, bowiem powiększają się włókna istniejące, lecz nie tworzą się nowe. Continue reading „Przerost”

Przemiana materii w glodzie tlenowym

Przemiana materii w głodzie tlenowym odbywa się nieprawidłowo i powstaje dużo kwaśnych, niedotlenionych wytworów pośredniej przemiany materii. Prowadzi to do powstawania kwasicy, zmiany pH ośrodka oddechowego w stronę kwaśną, co wywołuje stan jego podrażnienia i w wyniku wzmożenia ruchów oddechowych. Wzmożenie oddychania częściowo tylko wyrównuje kwasicę prze wyzbycie się dwutlenku węgla. Nagromadzone, bowiem kwaśne wytwory pośredniej przemiany materii mięśni powstałe z glikogenolizy i innych przemian nie mogą być utlenione z powodu niedotlenności krwi i powodują powstawanie kwasicy niegazowe j, groźnej dla życia. Sprzyja temu wyzbycie się zasobów zasad w okresie zasadowicy. Continue reading „Przemiana materii w glodzie tlenowym”

Do czynników wewnetrznych zmieniajacych procesy oddychania tkankowego naleza przede wszystkim hormony.

Do czynników wewnętrznych zmieniających procesy oddychania tkankowego należą przede wszystkim hormony. Tyroksyna wzmaga procesy utleniania w tkankach, wskutek czego zwiększa się przemiana materii i energii zużycie zaś tlenu pod wpływem tyroksyny staje się większe. Hormony przysadki mózgowej, jak również kortykosteron, dehydrokortykosteron, testosteron, folikulina, insulina zwiększają bezpośrednio lub pośrednio procesy utleniania w tkankach. Układ nerwowy, zwłaszcza jego odcinek wegetatywny, również wpływa na natężenie procesów utleniania tkankowego. Układ adrenergiczny wzmaga procesy utleniania w tkankach przez swój przenośnik chemiczny adrenalinę, cholinergiczny zaś hamuje te procesy. Continue reading „Do czynników wewnetrznych zmieniajacych procesy oddychania tkankowego naleza przede wszystkim hormony.”

Porównawcza skuteczność strategii rewaskularyzacji

Pozostają pytania dotyczące porównawczej skuteczności przezskórnej interwencji wieńcowej (PCI) i pomostowania aortalno-wieńcowego (CABG). American College of Cardiology Foundation (ACCF) i Society of Thoracic Surgeons (STS) współpracowały w celu porównania wskaźników długoterminowego przeżycia po PCI i CABG. Metody
Połączyliśmy Rejestr danych dotyczących chorób sercowo-naczyniowych ACCF i bazę danych STS dla dorosłych z kardiochirurgią z danymi o roszczeniach z centrów usług Medicare i Medicaid na lata 2004-2008. Wyniki porównano z zastosowaniem oceny skłonności i korekty zmniejszyć stronniczość wyboru leczenia. Continue reading „Porównawcza skuteczność strategii rewaskularyzacji”

Porównawcza skuteczność strategii rewaskularyzacji AD 7

Przeprowadzono siedem randomizowanych, kontrolowanych badań porównujących CABG z angioplastyką balonową, 12-18 czterech porównujących CABG z PCI i umieszczeniem gołych stentów metalowych, 19-22 i jednego porównującego CABG z PCI i umieszczeniem stentów uwalniających lek. przewaga z CABG była widoczna w badaniu Stent or Surgery (SoS; ClinicalTrials.gov number, NCT00475449) 23 oraz w podgrupie z leczoną cukrzycą w badaniu angioplastyki angioplastyki niedokrwiennej (BARI, NCT00000462) .24 Metaanaliza tych prób , która obejmowała 7812 pacjentów, wykazała tendencję do przewagi w zakresie przeżycia z CABG.1 W analizie podgrup pod względem obecności lub braku cukrzycy, wśród pacjentów z cukrzycą stwierdzono przewagę przeżywalności z CABG, podczas gdy nie było istotnej przewagi pacjenci, którzy nie mieli cukrzycy. Wśród pacjentów w wieku poniżej 55 lat zaobserwowano tendencję do korzyści z PCI w porównaniu z CABG, podczas gdy wśród pacjentów w wieku powyżej 65 lat śmiertelność była znacznie wyższa w przypadku PCI. Ta metaanaliza nie uwzględniała synergii między PCI z badaniem Taxus i Cardiac Surgery (SYNTAX, NCT00114972), randomizowanym badaniem, w którym stosowano współczesne metody rewaskularyzacji. Continue reading „Porównawcza skuteczność strategii rewaskularyzacji AD 7”

Potencjalna walidacja 21-genowego testu ekspresji w raku piersi cd

Pacjenci z chorobą z nadekspresją HER2 zostali wykluczeni, ponieważ większość z nich ma wysokie ryzyko nawrotu 14 i dlatego, że tacy pacjenci korzystają z adiuwantowej terapii skierowanej przeciwko HER2 i chemioterapii.22 Protokół badania
Ta prospektywna próba kliniczna była sponsorowana przez National Cancer Institute (NCI), była koordynowana przez ECOG, a następnie ECOG-ACRIN Cancer Research Group i obejmowała inne uczestniczące grupy sponsorowane przez NCI. Pacjenci byli zobowiązani do udzielenia pisemnej świadomej zgody, w tym chęci przydzielenia leczenia lub losowego przydzielenia na podstawie wyników testu genetycznego wskazującego na ryzyko nawrotu.
Wszyscy pacjenci mieli wynik Oncotype DX Recurrence, 21-genową reakcję łańcuchową z reakcją polimerazy z odwrotną transkryptazą na RNA wyekstrahowanym z utrwalonej w formalinie tkanki parafinowej, przeprowadzonej w centralnym laboratorium (Genomic Health) .15 Nawrót wyniki wahają się od 0 do 100, przy czym wyższe wyniki wskazują na większe ryzyko nawrotu. Pacjenci z wynikiem 0 do 10 zostali przydzieleni do terapii hormonalnej sam, a ci z wynikiem 26 lub wyższym zostali przydzieleni do chemioterapii i terapii endokrynologicznej. Wcześniejsze badania wskazywały, że pacjenci z wynikiem poniżej 11 mają korzystne rokowanie z samą terapią endokrynologiczną15, a także, że pacjenci z wynikiem 26 do 30 lub wyższym uzyskali znacznie większe korzyści z chemioterapii adiuwantowej.16,17 Pacjenci z oceną Od 11 do 25 losowo przydzielono do chemioterapii plus leczenie hormonalne lub samą terapię endokrynną, ponieważ korzyści z chemioterapii były w tej grupie niepewne, ale ryzyko nawrotu było wystarczająco wysokie, aby zasugerować, że chemioterapia może być korzystna.
Aby zminimalizować potencjalny niedobór uczestników uczestniczących w naszym badaniu, zakresy rekurencyjno-score użyte w naszym badaniu różniły się od tych, które pierwotnie zdefiniowano jako niskie (.10 w naszym badaniu vs. <18 w pierwotnej definicji), pośrednie ( 11 do 25 vs. Continue reading „Potencjalna walidacja 21-genowego testu ekspresji w raku piersi cd”

Mutacje w TUBB8 i Meiotic Aresztowanie ludzkiego Oocyte czesc 4

Jest to niezwykłe, ponieważ istnieje tylko u naczelnych. Postawiliśmy hipotezę, że u naczelnych, TUBB8 wpływa na zachowanie mikrotubul w oocytach, w których samoorganizacja mikrotubul i białek motorycznych kieruje zespołem mejotycznego wrzeciona i orientacją chromosomu.18,19 Uderzająco odkryliśmy, że TUBB8 jest jedynym izotypem .-tubuliny wyrażanym w wysoki poziom na różnych etapach rozwoju ludzkiego oocytu i jest zasadniczo nieobecny w dojrzałych plemnikach oraz w tkankach somatycznych, takich jak mózg i wątroba (ryc. S4 w dodatkowym dodatku). Immunobarwienie ludzkich oocytów na różnych etapach rozwoju przy użyciu pozornie swoistego przeciwciała anty-TUBB8 – lub przeciwciała anty-FLAG, w przypadku ludzkiego oocytu pęcherzyka płciowego, poddanego mikroiniekcji z komplementarnym RNA TUBB8-FLAG, potwierdziło, że TUBB8 rzeczywiście jest zlokalizowane na wrzecionie (Rys. Implikacje strukturalne
Zmapowaliśmy zmutowane reszty TUBB8 na strukturze atomowej tubuliny (Protein Data Bank [PDB] code 3JAS) .20 S176 znajduje się na podłużnej granicy między złożonymi dimerami, gdzie oddziałuje z .-tubuliną (ryc. S6A w dodatku uzupełniającym ) i leży w kluczowym regionie (V177-S178-D179) w pętli .-T5, która zmienia hydrolizę guanozyno-trifosforanową (GTP). 20,21 Jest prawdopodobne, że mutacja S176L zakłóca podłużne interakcje, hamując w ten sposób montaż mikrotubuli. Continue reading „Mutacje w TUBB8 i Meiotic Aresztowanie ludzkiego Oocyte czesc 4”