Zmieniona hemoglobina

Zmieniona hemoglobina nie może wtedy wiązać się z tlenem, co prowadzi do niedotlenności krwi ze wszystkimi właściwymi skutkami w tkankach. Klinicznie można odróżnić dwie postacie niedotlenności krwi: jedną, której wyrazem jest sinica sina i drugą postać, której wyrazem jest sinica szara. Niedotlenność krwi z sinicą siną cechuje sine zabarwienie skóry, z sinicą zaś szarą – popielate. Postać siniczna niedotlenności krwi rozwija się zwykle w związku z upośledzeniem nasycenia tlenem -krwi w płucach oraz na tle zaburzeń w krążeniu krwi. Krew w tych stanach zawiera znacznie więcej zredukowanej hemoglobiny niż w stanach prawidłowych. Continue reading „Zmieniona hemoglobina”

Zaburzenia oddychania pochodzenia osrodkowego

Jeżeli w ustroju nagromadzi się więcej zasad i pH krwi przesunie się w stronę zasadową, to pobudliwość ośrodka oddechowego, obniża się, ruchy oddechowe stają się rzadsze, co pozwala na nagromadzenie się W ustroju kwasu węglowego wiążącego nadmiar zasad. Zaburzenia oddychania pochodzenia ośrodkowego powstają nie tylko wtedy, kiedy na ośrodek oddechowy działają kwaśne lub zasadowe wytwory przemiany materii, w związku, z czym zmienia on swoje oddziaływanie. Obniżona zawartość tlenu we krwi i zmniejszone dostarczanie go do mózgu także zakłócają czynność oddychania. Znaczne zubożenie krwi w tlen, jak również znaczne nagromadzenie się w niej dwutlenku węgla powoduje porażenie ośrodka oddechowego. Porażenie to następuje nie tylko wskutek bezpośredniego wpływu tych gazów na ośrodek oddechowy, lecz także drogą odruchu w wyniku podrażnienia chemoreceptorów w zatoce szyjnej i łuku tętnicy głównej. Continue reading „Zaburzenia oddychania pochodzenia osrodkowego”

Trzeci okres zamartwicy cechuje kilka koncowych oddechów

Trzeci okres zamartwicy cechuje kilka końcowych oddechów powstałych z powodu podrażnienia mniej pobudliwych ośrodków w rdzeniu kręgowym, biorącym udział w czynności mięśni oddechowych, i wreszcie całkowite porażenie czynności układu oddychania. Zjawisko zamartwicy rozwija się szybko i trwa u człowieka przeciętnie około 3-4 minut. Czynność serca po porażeniu oddechu utrzymuje się zwykle około 4–8 minut. Zamartwica szybko rozwijająca się powstaje przede wszystkim wtedy, kiedy dostęp powietrza do dróg oddechowych zostaje nagle zahamowany w przypadkach duszenia się, topienia, w ostrym obrzęku krtani lub jej zamknięciu wskutek gwałtownych skurczów mięśni, a także wtedy, kiedy drogi oddechowe zostają zamknięte ciałem obcym, Jeżeli upośledzenie wymiany gazowej zwiększa się stopniowo, to zamartwica może trwać aż do chwili wyczerpania się zdolności czynnościowej mechanizmów przystosowania. Do zamartwicy prowadzą również duże krwotoki, obniżenie zdolności dysocjacji hemoglobiny, np. Continue reading „Trzeci okres zamartwicy cechuje kilka koncowych oddechów”

ZABURZENIA ODDYCHANIA PRZY ZMIANACH SKLADU POWIETRZA ATMOSFERYCZNEGO

ZABURZENIA ODDYCHANIA PRZY ZMIANACH SKŁADU POWIETRZA ATMOSFERYCZNEGO Zaburzenia oddychania powstają nie tylko wtedy, kiedy toczą się procesy patologiczne w układzie oddychania i innych elementach biorących udział w oddychaniu, lecz również wtedy, kiedy zmienia się skład powietrza atmosferycznego. Wiemy, że zawartość tlenu w powietrzu może ulegać zmianom. Obniżenie się zawartości tlenu w powietrzu występuje na dużych wysokościach, co jest związane z obniżonym ciśnieniem baronetrycznym. Zawartość tlenu w powietrzu oddechowym może również być mniejsza przy zwykłym ciśnieniu atmosferycznym, przede wszystkim zaś wtedy, kiedy ustrój znajduje się w pomieszczeniu zamkniętym i zużywa znajdujący się w nim tlen lub też w specjalnych warunkach doświadczalnych. Obniżone ciśnienie barometryczne powoduje zmniejszenie się ciśnienia parcjalnego tlenu w powietrzu wdechowym, wskutek czego zostaje zakłócona wymiana gazów w płucach gdyż zmienia się wtedy ciśnienie parcjalne gazów w powietrzu pęcherzykowym. Continue reading „ZABURZENIA ODDYCHANIA PRZY ZMIANACH SKLADU POWIETRZA ATMOSFERYCZNEGO”