Porównawcza skuteczność strategii rewaskularyzacji AD 6

Pokazuje metodę, która może być użyta do określenia, czy niezmierzony binarny czynnik ryzyka mógłby wyjaśnić współczynnik ryzyka tej wielkości. Oś x reprezentuje hipotetyczną częstość występowania niezmierzonego zakłócenia w populacji PCI, a oś y przedstawia hipotetyczny współczynnik ryzyka dla śmiertelności związanej z tym czynnikiem zakłócającym. Zakrzywione linie wskazują hipotetyczną częstość występowania (5%, 10%, 20%, 30% lub 40%) potencjalnego zakłócenia w grupie CABG. Na przykład, jeśli niezmierzony czynnik ryzyka był obecny u 10% pacjentów w grupie CABG (zielona linia zakrzywiona) i u 20%, 35% lub 50% pacjentów w grupie PCI, to współczynnik ryzyka być wymagane, aby niezamierzony czynnik zakłócający uwzględnił obserwowane zmniejszenie ryzyka za pomocą CABG (tj. przesunięcie górnego przedziału ufności 95% z 0,80 do 1,00) wynosiłoby odpowiednio 4,25, 2,09 i 1,65. Podobnie, jeśli niezmierzony czynnik ryzyka był obecny u 20% pacjentów w grupie CABG (ciemnoniebieska zakrzywiona linia) i u 30%, 45% lub 60% pacjentów w grupie PCI, to współczynnik ryzyka być wymagane w przypadku niezmierzonego czynnika ryzyka, aby uwzględnić zaobserwowane zwiększone ryzyko związane z PCI: odpowiednio 5,82, 2,22 i 1,70. Pojedynczy niezmierzony czynnik zakłócający może wytworzyć obserwowane różnice w przeżyciu tylko wtedy, gdy zwiększy długoterminowe ryzyko zgonu o współczynnik około dwóch lub jeśli długoterminowe ryzyko zgonu było trzy do pięciu razy wyższe w grupie PCI niż w przypadku Grupa CABG. Jako przykład potencjalnego niezmierzonego zakłócenia, załóżmy, że w naszym badaniu można ocenić słabość pacjenta (tak lub nie). Jeśli u 10% pacjentów w grupie CABG wystąpiła kruchość (zielona linia zakrzywiona), ale u 35% pacjentów w grupie PCI (oś x), a jeśli kruchość zwiększa ryzyko śmierci o czynnik nieco większy niż dwa (współczynnik ryzyka, 2,09), a następnie sama słabość może sama wyjaśniać obserwowaną różnicę umieralności między badanymi grupami.
Dyskusja
Badanie ASCERT było wynikiem wspólnego badania, w którym wykorzystano dane z rejestrów STS i ACCF w celu oceny skuteczności rewaskularyzacji za pomocą CABG w porównaniu z PCI. W badaniu tym stwierdziliśmy, że wśród pacjentów Medicare w wieku 65 lat lub starszych z chorobą niedokrwienną serca, które wymagały rewaskularyzacji w trybie niepoddającym się leczeniu, nie było istotnej różnicy w skorygowanej śmiertelności po roku między pacjentami, którzy przeszli CABG a tymi, którzy przeszli PCI, ale śmiertelność po 4 latach była niższa w grupie CABG niż w grupie PCI. Odkrycia te odnotowano we wszystkich podgrupach. Współczynnik przeżycia był lepszy w przypadku CABG nawet u pacjentów, u których skłonność była najbardziej zgodna z wyborem do PCI.
Nasze wnioski powinny być oceniane w kontekście wyników innych badań
[patrz też: dentofobia, bortezomib, oprogramowanie stomatologiczne ]