Przemiana materii w glodzie tlenowym

Przemiana materii w głodzie tlenowym odbywa się nieprawidłowo i powstaje dużo kwaśnych, niedotlenionych wytworów pośredniej przemiany materii. Prowadzi to do powstawania kwasicy, zmiany pH ośrodka oddechowego w stronę kwaśną, co wywołuje stan jego podrażnienia i w wyniku wzmożenia ruchów oddechowych. Wzmożenie oddychania częściowo tylko wyrównuje kwasicę prze wyzbycie się dwutlenku węgla. Nagromadzone, bowiem kwaśne wytwory pośredniej przemiany materii mięśni powstałe z glikogenolizy i innych przemian nie mogą być utlenione z powodu niedotlenności krwi i powodują powstawanie kwasicy niegazowe j, groźnej dla życia. Sprzyja temu wyzbycie się zasobów zasad w okresie zasadowicy. Continue reading „Przemiana materii w glodzie tlenowym”

ZMNIEJSZONA ZAWARTOSC TLENU W POWIETRZU ODDECHOWYM

ZMNIEJSZONA ZAWARTOŚĆ TLENU W POWIETRZU ODDECHOWYM Zaburzenia w oddychaniu wskutek niedostatecznej zawartości tlenu w powietrzu oddechowym przejawiają się różnie w zależności od stopnia zmniejszenia się zawartości tlenu w powietrzu i od czasu przebywania ustroju w danym środowisku. Oddychanie zwykle staje się częste i powierzchowne, może jednak być wolne i pogłębione. Zmiana ruchów oddechowych jest związana z pobudzeniem ośrodka oddechowego. Pierwsze objawy zaburzeń oddychania powstają – jak to wykazał Missiuto już wtedy, kiedy zawartość tlenu w powietrzu oddechowym spadnie z 21 % do 15-13 %. Bardziej wyraźne zaburzenia powstają wtedy, gdy zawartość tlenu spada do 12-10 %. Continue reading „ZMNIEJSZONA ZAWARTOSC TLENU W POWIETRZU ODDECHOWYM”

ZABURZENIA ODDYCHANIA PRZY ZMIANACH SKLADU POWIETRZA ATMOSFERYCZNEGO

ZABURZENIA ODDYCHANIA PRZY ZMIANACH SKŁADU POWIETRZA ATMOSFERYCZNEGO Zaburzenia oddychania powstają nie tylko wtedy, kiedy toczą się procesy patologiczne w układzie oddychania i innych elementach biorących udział w oddychaniu, lecz również wtedy, kiedy zmienia się skład powietrza atmosferycznego. Wiemy, że zawartość tlenu w powietrzu może ulegać zmianom. Obniżenie się zawartości tlenu w powietrzu występuje na dużych wysokościach, co jest związane z obniżonym ciśnieniem baronetrycznym. Zawartość tlenu w powietrzu oddechowym może również być mniejsza przy zwykłym ciśnieniu atmosferycznym, przede wszystkim zaś wtedy, kiedy ustrój znajduje się w pomieszczeniu zamkniętym i zużywa znajdujący się w nim tlen lub też w specjalnych warunkach doświadczalnych. Obniżone ciśnienie barometryczne powoduje zmniejszenie się ciśnienia parcjalnego tlenu w powietrzu wdechowym, wskutek czego zostaje zakłócona wymiana gazów w płucach gdyż zmienia się wtedy ciśnienie parcjalne gazów w powietrzu pęcherzykowym. Continue reading „ZABURZENIA ODDYCHANIA PRZY ZMIANACH SKLADU POWIETRZA ATMOSFERYCZNEGO”

Trzeci okres zamartwicy cechuje kilka koncowych oddechów

Trzeci okres zamartwicy cechuje kilka końcowych oddechów powstałych z powodu podrażnienia mniej pobudliwych ośrodków w rdzeniu kręgowym, biorącym udział w czynności mięśni oddechowych, i wreszcie całkowite porażenie czynności układu oddychania. Zjawisko zamartwicy rozwija się szybko i trwa u człowieka przeciętnie około 3-4 minut. Czynność serca po porażeniu oddechu utrzymuje się zwykle około 4–8 minut. Zamartwica szybko rozwijająca się powstaje przede wszystkim wtedy, kiedy dostęp powietrza do dróg oddechowych zostaje nagle zahamowany w przypadkach duszenia się, topienia, w ostrym obrzęku krtani lub jej zamknięciu wskutek gwałtownych skurczów mięśni, a także wtedy, kiedy drogi oddechowe zostają zamknięte ciałem obcym, Jeżeli upośledzenie wymiany gazowej zwiększa się stopniowo, to zamartwica może trwać aż do chwili wyczerpania się zdolności czynnościowej mechanizmów przystosowania. Do zamartwicy prowadzą również duże krwotoki, obniżenie zdolności dysocjacji hemoglobiny, np. Continue reading „Trzeci okres zamartwicy cechuje kilka koncowych oddechów”

ZWIEKSZONA ZAWARTOSC TLENU W POWIETRZU ODDECHOWYM

ZWIĘKSZONA ZAWARTOŚĆ TLENU W POWIETRZU ODDECHOWYM Zwiększenie zawartości tlenu w powietrzu oddechowym występuje w głębokich kopalniach lub w kesonach. Osoby pracujące w kopalniach lub kesonach znajdują się pod zwiększonym ciśnieniem atmosferycznym i zwiększonym parcjalnym ciśnieniem tlenu. Ciśnienie to zwiększa szybkość przenikania tlenu do płuc. Hemoglobina nasyca się wtedy tlenem do najwyższej granicy, w związku, z czym zwiększa się również zawartość tlenu w osoczu krwi. Przemiana materii zwiększa się wskutek wzmożenia utleniania tkankowego. Continue reading „ZWIEKSZONA ZAWARTOSC TLENU W POWIETRZU ODDECHOWYM”

Zawartosc potasu w surowicy krwi

Zawartość potasu w surowicy krwi na małych wysokościach spada, na dużych zaś zwiększa się. W przewodzie pokarmowym również występują zmiany w związku z oddychaniem rozrzedzonym powietrzem. Kwaśność soku żołądkowego spada oraz zostaje zakłócona czynność ruchowa jelit w kierunku bądź zwolnienia ich i powstawania zaparcia, bądź przyspieszenia ich i powstawania rozwolnienia. Często w wypróżnieniach stwierdza się domieszkę krwi. W wątrobie gromadzi się azot resztkowy i spada zawartość glikogenu. Continue reading „Zawartosc potasu w surowicy krwi”

Zaburzenia o charakterze psychicznym w chorobie górskiej

Również stan czynnościowy kory mózgowej odgrywa rolę w chorobie górskiej. Często występują z jej strony objawy patologiczne, co dało nawet powód do podziału objawów choroby górskiej na psychiczne i cielesne. Zaburzenia o charakterze psychicznym w chorobie górskiej powstają przede wszystkim u tych osób, które po raz pierwszy bez zaprawy wchodzą na wysokie góry. Występująca u nich bezsenność sprzyja powstawaniu choroby górskiej. Prócz tego obawa przed powstaniem choroby górskiej z reguły prowadzi do j ej wystąpienia. Continue reading „Zaburzenia o charakterze psychicznym w chorobie górskiej”

Liczba krwinek bialych w wiekszosci przypadków nie ulega zmianom

Marczewski stwierdził, że podczas oddychania rozrzedzonym powietrzem szybkość opadania krwinek nie zmienia się, jeżeli ustrój uruchamia mechanizmy przystosowawcze. Po wystąpieniu jednak erytrocytozy opadanie krwinek zwalnia się. W razie niemożliwości przystosowania się ustroju do obniżonego ciśnienia tlenu opadanie krwinek przyspiesza się, co jest według tego badacza bardzo czułym wskaźnikiem zdolności przystosowawczej ustroju. Również stwierdził on, że przy obniżonej zdolności przystosowania się zmniejsza się oporność osmotyczna krwinek, przy większej zaś wzmaga się. Liczba krwinek białych w większości przypadków nie ulega zmianom. Continue reading „Liczba krwinek bialych w wiekszosci przypadków nie ulega zmianom”

Oddychanie przez czas dluzszy powietrzem z mala zawartoscia tlenu

Oddychanie przez czas dłuższy powietrzem z małą zawartością tlenu wywołuje różne zmiany w ustroju. We krwi zwiększa się liczba krwinek czerwonych erythrocytosis wskutek podrażnienia szpiku niedoborem tlenu i wytworami zmienionej przemiany materii. Dowodem podrażnienia szpiku jest zwiększone wytwarzanie się i przechodzenie do krwi młodych postaci krwinek czerwonych, tzw. retikulocytów, oraz zwiększenie się masy czerwonego szpiku. Zwiększenie się liczby krwinek czerwonych we krwi jest zjawiskiem wyrównawczym, gdyż więcej hemoglobiny łączy się wtedy z tlenem, co utrzymuje nasycenie krwi tlenem na odpowiednim poziomie. Continue reading „Oddychanie przez czas dluzszy powietrzem z mala zawartoscia tlenu”

ZWIEKSZONA ZA WARTOSC DWUTLENKU WEGLA W POWIETRZU ODDECHOWYM

ZWIĘKSZONA ZA WARTOŚĆ DWUTLENKU WĘGLA W POWIETRZU ODDECHOWYM Zwiększenie się zawartości dwutlenku węgla w powietrzu oddechowym wywołuje wzmożenie się ruchów oddechowych i większe przewietrzenie płuc, co jest wyrazem, podrażnienia ośrodka oddechowego. Dwutlenek węgla pobudza ośrodek oddechowy przez zwiększenie w nim stężenia jonów wodorowych. Dwutlenek węgla pobudza ośrodek oddechowy nie tylko przez bezpośredni na niego wpływ, lecz również drogą odruchu przez podrażnienie chemoreceptorów zatoki szyjnej i łuku tętnicy głównej. Pierwsze objawy duszności występują już wtedy, kiedy zawartość dwutlenku węgla. W powietrzu oddechowym podniesie się do 7 %. Continue reading „ZWIEKSZONA ZA WARTOSC DWUTLENKU WEGLA W POWIETRZU ODDECHOWYM”