Odma otwarta

Odmę zamkniętą cechuje to, że powietrze, które przedostało się do jamy opłucnowej, nie może wydostać się na zewnątrz, gdyż droga, którędy weszło, jest zamknięta. Powietrze wtedy stopniowo wchłania się, ciśnienie w jamie opłucnowej z powrotem przechodzi w ujemne i płuco rozpręża się. Jeżeli w płucu takim są zrosty, jako skutek stanu zapalnego opłucnej, nie może się ono rozprężyć podczas wdechu. Odmę zastawkową cechuje to, że otwór, przez który przedostaje się powietrze do opłucnej, nie jest całkowicie zamknięty i tworzy się swego rodzaju wentyl. Przy wdechu powietrze wchodzi do opłucnej, przy wydechu zaś otwór zamyka się i powietrze nie może przejść do dróg oddechowych. Gromadzi się wówczas w jamie opłucnowej znaczna ilość powietrza, silnie uciskająca płuca, ciśnienie zaś w opłucnej może przewyższyć ciśnienie atmosferyczne. Śródpiersie wraz ze znajdującymi się w nim narządami przy odmie jednostronnej zostaje przesunięte w stronę przeciwną. Zmniejsza się wtedy również powierzchnia oddechowa płuca drugiego, co stwarza mechaniczne przeszkody dla czynności oddychania. Przemieszczeniu śródpiersia sprzyja ssące działanie klatki piersiowej przy wdechu, które odgrywa rolę zwłaszcza wtedy, kiedy w celu wyrównania czynności oddychania ruchy oddechowe są wzmożone. Odma wywołuje, bowiem wzmożone fuchy: oddechowe, zwłaszcza po stronie zdrowej, gdyż wdech i wydech są utrudnione. [przypisy: dentysta Lublin, bezdechy nocne leczenie, dentysta bydgoszcz ]