Mutacje w TUBB8 i Meiotic Aresztowanie ludzkiego Oocyte cd

W obrazach mikroskopowych polaryzacyjnych na panelu B kolor czerwony wskazuje wewnętrzne odbicie sygnału światła wejściowego; do wizualizacji oocytów od pacjenta, zastosowano najwyższą możliwą intensywność wejściową, aby wykluczyć możliwość obecności dowolnego wrzeciona. Normalne oocyty i oocyty z dotkniętych członków rodziny (panel C) zostały immunologicznie wyznakowane przeciwciałami przeciwko .-tubulinie, aby uwidocznić wrzeciono (zielone) i zostały wybarwione kontrastowo przy użyciu Hoechst 33342 w celu wizualizacji DNA (niebieski). Zidentyfikowaliśmy rodzinę czteropokoleniową (Rodzina 1) z rzadkim autosomalnym dominującym modelem dziedziczenia pierwotnej niepłodności kobiecej (Ryc. 1). Małżonkowie dotkniętych kobiet miały prawidłową liczbę plemników, z normalnymi cechami morfologicznymi i ruchliwości plemników. Próba IVF u pacjenta III-5 dała oocyty, które były w metafazie I (tabela 1); te oocyty nie dojrzewają nawet po rozszerzonej hodowli in vitro. W Pacjentach III-4 śródtoplazmatyczne wstrzyknięcie plemnika dawało trzy oocyty w metafazie I i jedną z nieprawidłowymi cechami morfologicznymi; żaden z tych oocytów nie miał widocznego wrzeciona na mikroskopie polaryzacyjnym (ryc. 2A i 2B), a morfologicznie nieprawidłowy oocyt później nie został zapłodniony.
Analiza sekwencji w całym eksomefie u pięciu członków rodziny (trzech chorych i dwóch osób nie dotkniętych chorobą) wiązała się z mutacją – heterozygotyczną missense c.T686C (p.V229A) w regionie kodującym TUBB8, genem kodującym specyficzny dla naczków izotyp .-tubuliny, którego funkcja nie została określona. Ta mutacja uległa koherencji z niepłodnością żeńską w rodzinie i charakteryzowała się transmisją ojcowską (ryc. 1). Następnie zidentyfikowaliśmy sześć innych mutacji TUBB8 u siedmiu niepłodnych pacjentów o podobnym fenotypie zatrzymania dojrzewania oocytów: dwóch pacjentów z rodziny 2 (c.G1249A, p.D417N), pacjent z rodziny 5 (c.T1088C, p.M363T), pacjent w rodzinie 6 (cG5A, p.R2K) i pacjent w rodzinie 7 (c .G900A, p.M300I) (wszystkie te mutacje zostały przekazane paternowo), a także mutacje de novo u pacjenta w rodzinie 3 (c.C527T, p.S176L) i pacjenta z rodziny 4 (c.G785A, p.R262Q) (ryc. 1). Nie wykryto mutacji w TUBB8 u 17 dodatkowych pacjentów, którzy pochodzili z 17 innych rodzin z pierwotną niepłodnością. Każdy pacjent w rodzinach od 2 do 7 przeszedł od dwóch do pięciu nieudanych prób podania szczepionki IVF lub intracytoplasmic sperm. Prawie wszystkie oocyty zebrane podczas tych prób zostały zatrzymane na metafazie I, a żadna nie miała widocznego wrzeciona (tabela 1, i rys. S1 w dodatkowym dodatku). Immunobarwienie jednej metafazy I oocytów od pacjentów z rodzin 1, 2, 3, 4 i 6 ujawniło nieprawidłowe wrzeciono lub niewykrywalne wrzeciono (ryc. 2C). Tak więc wszyscy pacjenci byli pozbawieni dojrzałych oocytów metafazy II.
Te wyniki i analiza ekspresji allelowej w pojedynczym oocytzie S176L (ryc. S2A i S2B w dodatkowym dodatku) sugerowały, że mutacje TUBB8 prawdopodobnie były odpowiedzialne za zatrzymanie dojrzewania oocytów w rodzinach od do 7. Lokalizacja i ścisła ewolucyjna konserwacja zagrożonych pozostałości została przedstawiona na rysunku S3 w Dodatku uzupełniającym.
Dostarczanie TUBB8 i .-Tubuliny w ludzkich komórkach jajowych
Mikrotubule są dynamicznymi polimerami złożonymi z heterodimerów składających się z jednego polipeptydu .-tubuliny i jednego polipeptydu .-tubuliny (. / .-tubuliny) .13 Nieliczne izotypy .-tubuliny ulegają ekspresji u ssaków; są one przede wszystkim odróżniane przez zmiany w kwaśnym C-końcu, które wpływają na określone funkcje komórkowe.14 Mutacje w TUBB1, TUBB2A, TUBB2B, TUBB3, TUBB4A i TUBB4B zostały opisane; powodują one szeroki zakres chorób, zwykle związanych z defektami neuronowymi w oparciu o mikrotubule.15-17 Chociaż TUBB8 ma sekwencję genu tubuliny, jego funkcja jest nieznana
[przypisy: dentysta bydgoszcz, aparaty ortodontyczne, protetyka na implantach ]

Powiązane tematy z artykułem: aparaty ortodontyczne dentysta bydgoszcz protetyka na implantach