Imipramina u pacjentów z bólem w klatce piersiowej pomimo prawidłowych angiografii wieńcowych ad 5

W grupie klonidynowej zaobserwowano zmniejszenie o 39 . 51 procent (z 63 . 62 epizodów w fazie placebo), przy czym 15 z 20 pacjentów w tej grupie zgłaszało zmniejszenie częstości występowania bólu w klatce piersiowej. Natomiast średnia zmiana częstości występowania bólu w klatce piersiowej w grupie placebo, w porównaniu z odpowiadającymi trzema tygodniami fazy placebo, była redukcją o . 86 procent (z 54 . 45 epizodów), u 14 z 20 pacjentów zgłaszanie zmniejszenia. Zmniejszenie częstotliwości bólu w klatce piersiowej w grupie otrzymującej imipraminę było znacznie większe niż w grupie placebo (p = 0,03). Chociaż w grupie imipraminy było więcej kobiet niż mężczyzn (16 w porównaniu do 4), odsetek kobiet nie różnił się istotnie od odsetka w grupie klonidynowej i grupie placebo, a odpowiedź kobiet i mężczyzn na imipraminę była podobna, a kobiety zgłaszały zmniejszenie o 53 . 25% i mężczyźni zgłaszający zmniejszenie częstości bólu o 48 . 24%. Oceny nasilenia bólu w klatce piersiowej były znamiennie niższe podczas podawania imipraminy (P = 0,001) i klonidyny (P = 0,002) w porównaniu z fazą placebo, ale różnica między fazą leczenia a fazą placebo w grupie placebo nie był istotny (P = 0,31). Jednak wielkość wpływu imipraminy i klonidyny na intensywność bólu w klatce piersiowej nie różniła się znacząco od efektów działania w grupie placebo (P = 0,23 na podstawie analizy wariancji).
Relacja z leczenia Odpowiedź na wyniki testu podstawowego
Ryc. 1. Procentowa zmiana częstości występowania bólu w klatce piersiowej od fazy placebo do fazy leczenia u pacjentów z nieprawidłowymi i prawidłowymi wynikami badania podstawowego serca, przełyku i psychiatrycznego według grupy leczenia. Słupki pokazują średnie (. SD) wartości dla każdej grupy.
Rycina 2. Rycina 2. Pacjenci z bólem klatki piersiowej podczas stymulacji prawej komory na linii podstawowej i podczas fazy leczenia, według grupy leczenia. Linie między polami wskazują, czy reakcja na ból serca u poszczególnych pacjentów uległa zmianie, czy pozostała taka sama od linii podstawowej do fazy leczenia.
We wszystkich trzech grupach leczenia nie stwierdzono różnic w stopniu zmian częstości występowania bólu w klatce piersiowej od fazy placebo do fazy leczenia pomiędzy pacjentami z prawidłowymi wynikami w nieinwazyjnym badaniu serca lub przełyku w punkcie wyjściowym oraz u pacjentów z nieprawidłowymi wynikami (ryc. 1). Powtarzana ocena czułości prawej komory podczas leczenia wykazała znaczące zmniejszenie częstości występowania bólu w klatce piersiowej wywołanego przez stymulację elektryczną prawej komory w grupie imipraminy (P = 0,01), ale nie w grupie klonidyna lub placebo (ryc. 2).
Tabela 3. Tabela 3. Wyniki testów ruchliwości przełyku i wrażliwości na ból u pacjentów, którzy wykonywali badania przesiewowe zarówno na linii podstawowej, jak i podczas fazy leczenia, zgodnie z grupą leczenia. W przeciwieństwie do znacznego zmniejszenia wrażliwości prawej komory na ból podczas leczenia imipraminą, w porównaniu z linią podstawową, nie było zmiany wrażliwości przełyku na rozciągnięcie balonu od linii podstawowej do fazy leczenia, w odniesieniu do odsetka pacjentów, którzy mieli ból lub objętość balonu wymagana do wywołania bólu (Tabela 3)
[podobne: tampony ellen, nerw odwodzący, chondromalacja rzepki leczenie ]